Nie chciałam go widzieć a co dopiero rozmawiać z nim. Chciałam o nim zapomnieć, zapomnieć o krzywdzie, którą mi wyrządził. Jedynie co chciałam w tej chwili było to żeby zostawił mnie w spokoju i żebym przestała się bać. Chciałam ułożyć sobie życie, ale musiał mi przeszkodzić. Z moich rozmyśleń wyrwał mnie jego szept.
Z- J..ja chciałem cię przeprosić. Wiem, że bardzo cię skrzywdziłem. Mogę się usprawiedliwiać tym, że byłem pijany ale nie będę tego robił. Wiem, że jestem strasznym sukinsynem.- powiedział i chciał do mnie podejść ale ja odwróciłam się i weszłam do salonu. Usiadłam na kanapie i schowałam twarz w dłonie. Nie chciałam go słuchać. Tak mocno jak go kochałam teraz tak samo go nienawidzę za to, że mi to zrobił. Zayn podszedł i usiadł na kanapie obok mnie. Nie chciałam go widzieć, brzydziłam się nim.
Z- Rose proszę cię wybacz mi to, błagam cię- mówił to i złapał mnie za rękę. Od razu ją wyrwałam i odsunęłam się od niego na bezpieczną dla mnie odległość. Spojrzałam w jego oczy i zobaczyłam w nich ból, smutek, przerażenie.
Z- Boisz się mnie?- zapytał ale chyba wiedział jaka jest odpowiedź. Nic mu nie odpowiedziałam. Zayn wstał obdarzył mnie smutnym wzrokiem i wyszedł z mojego mieszkania. Nie mogłam dłużej powstrzymywać łez i pozwoliłam im spłynąć po moich policzkach. Poszłam i zamknęłam drzwi na klucz. Zegarek wskazywał 22:00 więc weszłam do łazienki i wzięłam odprężający prysznic. Przebrałam się w piżamę i położyłam się spać. Choć byłam zmęczona nie mogłam zasnąć. Myślałam co skłoniło Zayn do przeprosin mnie. Nie dawał znaku życia od 3 miesięcy a teraz przychodzi i wywraca moje życie do góry nogami. W końcu zasnęłam. Obudziły mnie promienie słoneczne, które wkradały się przez żaluzje do mojego pokoju. Wstałam, poszłam wziąć prysznic, umyłam zęby, uczesałam, umalowałam i ubrałam się w to:
Postanowiłam zacząć żyć normalnie. Po śniadaniu wyszłam z domu i postanowiłam wybrać się na zakupy. Chodziłam po sklepach w celu znalezienia fajnych ubrań. Dzisiaj chyba nie był mój szczęśliwy dzień. Nic nie mogłam znaleźć. Wyszłam z kolejnego sklepu, w którym nic nie przypadło mi do gustu. Weszłam do kolejnego z nadzieją, że w końcu coś znajdę. I w końcu znalazłam to:
Postanowiłam ją kupić. Podeszłam do kasy i zapłaciłam za tą sukienkę z dodatkami. Wyszłam ze sklepu w lepszym humorze. Weszłam jeszcze do apteki żeby kupić coś na te siniaki. Kupiłam to co było mi trzeba i weszłam jeszcze do kawiarni na kawę i ciastko. Potem wróciłam do domu i wzięłam się za gotowanie obiadu. Po zjedzeniu przygotowanego przeze mnie posiłku umyłam naczynia i poszłam pooglądać telewizje. Nagle usłyszałam dźwięk dzwoniącej mi komórki. Szybko pobiegłam do kuchni, wzięłam komórkę i odebrałam nawet nie patrząc na ekran.
R- Halo?- zapytałam
Z- Rose, proszę cię wybacz mi to- powiedział załamanym głosem
R- Daj mi spokój rozumiesz?- powiedziałam do telefonu
Z-Ale ja cię kocham
R-Jeżeli mnie kochasz to daj mi ułożyć sobie życie- powiedziałam już lekko zdenerwowana
Z-Dam ci spokój tylko proszę cię wysłuchaj mnie- powiedział
R-Masz 5 minut a potem dajesz mi spokój zrozumiałeś?- zapytałam
Z-Rose pozwól mi to wyjaśnić- powiedział tak cicho, że prawie go nie zrozumiałam.
R- Wejdź, nie będziemy rozmawiać na zewnątrz- powiedziałam i otworzyłam drzwi szerzej żeby wszedł.
Zamknęłam drzwi i poszłam do salonu, a Zayn za mną.
Usiadł na kanapie obok mnie a ja już chciałam się odsunąć gdy usłyszałam jego głos.
Z- Nie bój się, nic ci nie zrobię- powiedział szeptem i zapanowała niezręczna cisza, którą postanowiłam przerwać.
R-Co chciałeś mi powiedzieć?- zapytałam i przyglądałam się moim paznokciom, które po chwili stały się bardzo interesujące. Nie umiałam mu spojrzeć prosto w oczy po tym co mi zrobił. Zayn podniósł głowę i zaczął cicho.
Z-Rose ja wiem, że bardzo cię skrzywdziłem i pewnie teraz mnie nienawidzisz ale uwierz mi, że ja siebie nienawidzę za to co ci zrobiłem, nie mogę na siebie patrzeć. Wiem ile przeze mnie wycierpiałaś i nadal cierpisz ale...- przerwał i złapał mnie za rękę, a drugą złapał mnie za podbródek i zmusił żebym spojrzała w jego załzawione oczy. Po mojej twarzy spływały łzy. Wiedziałam, że nienawidzi gdy przez kogoś płaczę a w szczególności gdy przez niego. Nie umiałam tego powstrzymać, emocje wzięły górę.
Z- Ale ja cię kocham, cholernie kocham i nie umiem bez ciebie żyć. Wiem, że na pewno lepiej byłoby dla ciebie, gdy ułożyłabyś sobie życie z kimś innym, ale nie mogę znieść myśli, że ktoś inny mógłby cię przytulać, całować, dotykać. Wiem, że brzmi to egoistycznie ale moja miłość do ciebie jest tak wielka, że oddałbym wszystko żeby cofnąć czas- powiedział a po jego policzkach spływały łzy tak samo jak po moich. Odsunęłam się od niego i schowałam twarz w dłonie. Chciałam się uspokoić i przemyśleć wszystko.
Z-Rose?- zapytał a ja podniosłam na niego swoje czerwone od łez oczy
R-Tak?-spytałam
Z- Ja cię strasznie przepraszam wybacz mi to błagam cię- powiedziałTeraz to już rozbeczałam się na dobre.
R- Ja muszę to przemyśleć, przepraszam- powiedziałam
Z- Rozumiem- powiedział i kierował się do wyjścia gdy zatrzymał się w połowie odwrócił do mnie i powiedział
Z- Kocham cię i przepraszam- powiedział cicho i wyszedł.
Ja płakałam jak małe dziecko. Po godzinie ryczenia w poduszkę poszłam wzięłam prysznic, przebrałam w to: i poszłam spać.
Oto kolejna część Zayn 'a. Przepraszam, że tak długo czekaliście, ale byłam zajęta.
Czytajcie i komentujcie.
Jak myślicie czy Rose wybaczy Zayn'owi? Czy znowu będą parą? Czy ich miłość przetrwa?
Piszcie śmiało i komentujcie. ZALEŻY MI NA TYM! :)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz